Koolstofvezel dringt als hoogwaardig materiaal in een verbazingwekkend tempo door in de windenergie-, ruimtevaart-, automobiel- en bouwsector en wordt in de 21e eeuw geprezen als de ‘koning van de nieuwe materialen’.
Koolstofvezelplaten behouden hun prestaties onder extreme temperaturen, waardoor ze nuttig zijn in toepassingen zoals ruimtevaartuigen en satellieten die in de ruimte moeten werken. Deze verklaring is echter onvolledig. Koolstofvezel wordt meestal gebruikt in combinatie met hars als een composietversterkingsmateriaal, en de prestaties van de hars bij extreem lage temperaturen kunnen worden beïnvloed.
Over het algemeen vertoont koolstofvezelplaat bij lage temperaturen de volgende kenmerken:
Toegenomen broosheid
Bij extreem lage temperaturen kan de hars brozer worden, wat resulteert in een afname van de taaiheid en buigsterkte van de koolstofvezelplaat.
Door de grotere broosheid kan koolstofvezelplaat gevoeliger zijn voor breuk bij lage temperaturen.
Warme en koude fietseffecten
Koolstofvezel en hars hebben verschillende thermische uitzettingscoëfficiënten.
Door de wisselwerking tussen warmte en koude bij extreem lage temperaturen kan er spanning en vervorming op het bord ontstaan, wat van invloed kan zijn op de prestaties en stabiliteit van het koolstofvezelbord.
Hoewel de prestaties van koolstofvezelplaten kunnen veranderen onder extreem lage temperaturen, behoudt de koolstofvezel zelf goede prestaties bij lage temperaturen vanwege de hoge sterkte en hoge stijfheid.
In sommige speciale toepassingen, zoals lucht- en ruimtevaart en poolonderzoek, gebruiken fabrikanten doorgaans speciale harsformules en -processen om de prestaties van koolstofvezelplaten te verbeteren op basis van de werkelijke behoeften.














