KunstmatigIn het verleden ontwikkelde en geproduceerde ledematen presteren slecht vanwege de beperkingen van de technische omstandigheden.
Nadat de geamputeerde de prothese heeft aangetrokken, is het lopen erg onnatuurlijk en is lopen behoorlijk moeilijk.
Koolstofvezel is gebruikt als materiaal voor de productie van kunstmatige ledematen en de praktische prestaties van de kunstmatige ledematen zijn aanzienlijk verbeterd.
De verbinding tussen de prothese en het menselijk lichaam wordt de ontvangstkamer genoemd, die voornamelijk het stomp omringt en de kracht overbrengt.
De opvangkamer moet sterk maar niet te zwaar zijn, en koolstofvezel kan worden gebruikt als materiaal voor de vervaardiging ervan. Polyethyleenfolie kan worden gebruikt om het restledemaat te omsluiten, en koolstofvezel kan worden gebruikt om de framestructuur van het steunlichaam te maken, om zo een gemakkelijke ondersteuning en krachtoverbrenging te bereiken.
01
Lichtgewicht
Vergeleken met prothesen van hout, rubber en metaal.
Koolstofvezelprothesen zijn veel lichter, kunnen worden aangepast aan de behoeften van de patiënt en zijn veel comfortabeler.
02
Sterkte en levensduur
Koolstofvezel biedt uitstekende sterkte en duurzaamheid, waardoor de noodzaak voor frequente vervanging van prothesen wordt verminderd.
Op de lange termijn verlaagt dit de totale kosten van de prothese.
03
Sterk en waterdicht
Het koolstofvezelmateriaal is sterk en waterdicht. Dit betekent dat protheses gedragen kunnen worden tijdens het baden of zwemmen.
04
Flexibele
Koolstofvezelprothesen verbeteren de levenskwaliteit en zijn flexibeler dan metaal.
Patiënten met koolstofvezelprothesen melden een groter zelfvertrouwen en onafhankelijkheid, een verbeterde mentale en emotionele gezondheid en het vermogen om gemakkelijk te lopen.
Het gebruik van koolstofvezel heeft ook het gebruik van protheses op medisch gebied uitgebreid. Militaire geamputeerden kunnen nu bijvoorbeeld lichtgewicht gevechtsexoskeletten van koolstofvezel dragen.
Deze exoskeletten helpen de kracht en flexibiliteit van soldaten te verbeteren, terwijl ze het risico op blessures en vermoeidheid verminderen.









