Koolstofvezelcomposietmateriaal wordt veel gebruikt in de interne fixatieplaat van botten, botvuller, heupgewrichtsteel, kunstimplantaattandwortel, schedelbotreparatiemateriaal en kunsthartmateriaal.
De buigsterkte van menselijk bot is ongeveer 100 MPa, terwijl de trekmodulus ongeveer 7 ~ 20 GPa is.
De buigsterkte van menselijk bot is ongeveer 100 MPa, de buigmodulus is 7~20 Gpa, de treksterkte is ongeveer 150 MPa, de trekmodulus is ongeveer 20 Gpa, terwijl de buigsterkte van koolstofvezelcomposietmateriaal ongeveer 89 MPa is, de buigmodulus is 27 Gpa, de treksterkte is ongeveer 43 MPa, de trekmodulus is ongeveer 24 Gpa, wat in vergelijking daarmee dicht bij of hoger is dan de sterkte van menselijk bot.
De eisen waaraan biomaterialen voor implantatie bij mensen moeten voldoen, zijn sterkte en een lage modulus.
Als we de mechanische eigenschappen van koolstofvezelcomposietmaterialen en menselijke botten met elkaar vergelijken, zien we duidelijk dat de elasticiteitsmodulus van metaal en keramiek te hoog is, maar dat de elasticiteitsmodulus van koolstofvezelcomposietmaterialen dicht bij die van menselijke botten ligt.
Wanneer het geïmplanteerde kunstmatige botmateriaal wordt gebruikt in combinatie met levend botweefsel, zal de elasticiteit van het materiaal te groot zijn. Dit zal een grote kracht op het levende bot uitoefenen, waardoor een lokale breuk van de interface kan ontstaan.
Als de elasticiteitsmodulus echter te klein is, zal niet alleen het materiaal vervormen, maar zal ook het weefsel op de grensvlak krimpen en loskomen.
Koolstofvezelcomposietmaterialen voor implantatie zijn eenvoudig te steriliseren, omdat ze niet reageren met normale zure en alkalische zoutoplossingen en lichaamsvloeistoffen bij hoge temperaturen.
Koolstofvezelcomposietmaterialen worden niet beschadigd of vervormd wanneer ze worden gesteriliseerd met stoom op hoge temperatuur of met een algemeen desinfectiemiddel.
Koolstofvezelcomposietmaterialen hebben ook een uitstekende corrosieweerstand, langdurige opslag in het menselijk lichaam zal niet verslechteren en degraderen, en zal geen giftige corrosieproducten genereren.
In een biologische oplossing kan het stabiel blijven.
De wrijvingscoëfficiënt en de mate van slijtage van menselijke implantaten hebben een sterke invloed op de levensduur van gewrichten.
Een toename van de slijtage verandert niet alleen de geometrie van het gewricht, maar veroorzaakt ook osteonecrose.
Alle implantaten moeten onder wrijvingsomstandigheden kunnen functioneren. Dit wordt gedaan door de wrijvingscoëfficiënt en de mate van slijtage van koolstofvezelcomposietmaterialen te vergelijken met die van verwante materialen.
Bij afwezigheid van smering hebben koolstofvezelcomposietmaterialen lagere wrijvings- en slijtagecoëfficiënten, en is de slijtage ongeveer {{0}} ordes van grootte lager vergeleken met metalen. In aanwezigheid van een smeermiddel ligt de wrijvingscoëfficiënt van koolstofvezelcomposietmaterialen rond de 0,1, wat veel lager is dan die van andere materialen.












