Een robotarm is een van de belangrijkste onderdelen van een robot die operationele taken uitvoert.
De belangrijkste functie van de koolstofvezel robotarm is het nauwkeurig kunnen accepteren van instructies tijdens interactie met de omgeving, en het nauwkeurig bepalen van de positie voor gestandaardiseerde operaties.
De robotarm moet als bewegend onderdeel voldoen aan de behoeften van lichtgewicht en robuustheid, koolstofvezel en koolstofvezelcomposiet, vergeleken met magnesiumlegering en aluminiumlegering. De voordelen zijn onder meer:
waarom kiezen voor koolstofvezel
1) 42% gewichtsreductie;
2) 30% hogere stijfheid;
3) Hoger draagvermogen van de robotarm;
4) Hogere werksnelheid van de robotarm;
5) Langere levensduur/duurzaamheid;
6) Stijlvol, hightech matzwart uiterlijk.
7) Hoge sterkte en vermoeidheidsweerstand
8) Roest- en corrosiebestendig
9) Lage thermische uitzetting
Lichtgewicht
Het eigengewicht van een robotarm beïnvloedt de eigen bewegingssnelheid en het energieverbruik. Het moet ook een goede beheersbaarheid en operationele precisie hebben.
De robotarm moet immers niet alleen zijn eigen gewicht dragen, maar ook het werkstuk vastgrijpen.
Conventionele robotarmen zijn gemaakt van aluminium, dat een dichtheid heeft van 2,7 g/cm3, staal, dat een dichtheid heeft van 7,8 g/cm3, en koolstofvezel, dat een dichtheid heeft van 1,7 g/cm3.
Het totale gewicht van de robotarm wordt met ongeveer 50% verminderd in vergelijking met conventionele robotarmen.
Hoge belasting
De robotarm kan niet breken of uitrekken wanneer hij wordt blootgesteld aan een belasting, wat betekent dat het materiaal dat wordt gebruikt om de arm te vervaardigen sterk genoeg moet zijn en dat er "hogesterktematerialen" moeten worden geselecteerd.
Vanwege het gebrek aan stijfheid van traditionele metalen materialen buigt en vervormt de robotarm in het verticale vlak en draait en vervormt hij lateraal in het horizontale vlak.
De robotarm gaat trillen en kan er zelfs voor zorgen dat het werkstuk vastloopt. Koolstofvezelcomposieten hebben een treksterkte van ongeveer 1400 MPa, wat meerdere malen groter is dan die van staal.
In termen van elasticiteitsmodulus en draagvermogen is het voordeliger dan traditionele metalen materialen en kan het zich aanpassen aan werkomgevingen met hoge intensiteit.










